Η θέση μας Print E-mail
Written by valuebet   
Friday, 15 June 2018 01:31

Ο πληθυσμός των Σκοπίων χρωστάει τα πάντα στον Κίρο Γκλιγκόροφ και στην ελληνική κυβέρνηση με την οποία διαπραγματεύτηκε την κληρονομιά του ονόματος της ¨Δημοκρατίας της Μακεδονίας" από τον Τίτο. Το ίδιο χρέος έχει και το αλβανικό κράτος.

Στην περίπτωση που απουσίαζε αυτό το όνομα η περιοχή θα έπαιρνε φωτιά ανάλογη η και μεγαλύτερη της Βοσνίας. Η επίκληση του ιστορικού ονόματος σκέπασε αλλά και ένωσε τους πληθυσμούς της εποχής και οι ενέργειες και οι θέσεις των δύο πρωταγωνιστών της εποχής εκείνης, Μητσοτάκη-Σαμαρά είχαν απώτερο σκοπό την υπεράσπιση της ειρήνης στην περιοχή σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αστάθειας στο εσωτερικό.

Κανένας από τους δύο δεν ήθελε να χαρίσει το όνομα στο κράτος των Σκοπίων,ούτε να δημιουργήσει μακεδονικό έθνος εκτός συνόρων.Προείχε όμως το συμφέρον της χώρας και η μη επέκταση της φωτιάς στα νοτια Βαλκάνια με μοναδικό κράτος στην ΕΟΚ την Ελλάδα.

Όλα αυτά σε ένα τάιμινγκ που ο υπερδανεισμός και η γιγάντωση του κρατισμού μεχρι τα όρια της θεοποίησης έφεραν  τη χώρα στο χείλος  της οικονομικής κατάρρευσης.

Ο πόλεμος δεν έγινε , οι πληθυσμοί της περιοχής μπήκαν στην αναμονή και τα ακραία στοιχεία διαφορετικών εθνοτήτων υποχρεώθηκαν σε μετριοπαθείς τόνους. Και αυτό συνέβη επειδή "η Μακεδονία" δεν μπορούσε να φανατίσει ούτε το αλβανικό στοιχείο που υπερίσχυε, ούτε τους σλαβικούς πληθυσμούς.

Δεν μπορούν να κριθούν σήμερα οι τότε θέσεις ούτε του Μητσοτάκη , ούτε του Σαμαρά περιξ του ονόματος παρά μόνο ως προς το  αποτέλεσμα. Και σε αυτό πέτυχαν το ιδανικό για την πατρίδα τους κάτι που ισχυει και για τον Κίρο Γκλιγκόροφ για τη δική του πατρίδα.

Τα της επόμενης μέρας , δηλαδή η μεγάλη κόντρα Μητσοτάκη-Σαμαρά είναι δική τους υπόθεση, υπήρχαν προσωπικές και πολιτικές φιλοδοξίες.  Μπορεί ο νεαρός πολιτικός να είχε δίκιο σε πολλά πράγματα τα οποία  ο μεγαλύτερος και περισσότερο ρεαλιστής δεν μπορούσε να αποδεχτεί η να ομολογησει .Και αυτό επειδή γνώριζε η υποψιαζόταν περισσότερα και αυτό φάνηκε με το ρόλο του Γρυλλάκη , την πτώση της κυβέρνησης μετά τον  "έκτο όρο" προς τις ΗΠΑ , τη συνάντηση της Βουλιαγμένης, το ταξίδι στο Πάλε και την αιφνίδια εμπλοκή του αμερικανού παράγοντα με μια σύλληψη υπαλλήλου της αμερικανικής πρεσβείας.

Σε κάθε περίπτωση υπήρχε έντονο το στοιχείο του προσωπικού ανταγωνισμού που ζημίωσε τη χώρα όπως την ζημίωσε ο προσωπικός ανταγωνισμός Κ. Μητσοτάκη-Α. Παπανδρέου και πήρε τέλος όταν υπό την σκιά  της απειλής πάνω απο τη χώρα, το μέταλλο και των δύο λειτούργησε θετικά. Το πρώτα σώνουμε τη χώρα,άρα και τους ψηφοφόρους μας και μετά λύνουμε τις όποιες διαφορές μας αποτελεί το μεγιστο χρέος και τη μέγιστη υποχρέωση ενός πολιτικού σε περιοδο μεγάλης κρίσης.

Στην εποχή του διαδικτύου και της υπερπληροφόρησης οι λαοί ξεχνάνε και παρασύρονται εύκολα. Πέρασαν 30 σχεδόν χρόνια από την πτώση του τείχους που άλλαξε τα πάντα σε ολο τον πλανήτη. Απαραίτητος και χρήσιμος ο Κομμουνισμός την εποχή των τσάρων αλλά λίγο πριν το 2000 δεν είχε να προσφέρει τίποτα παρά να αφαιρέσει.

Η πτώση του τείχους συνοδεύτηκε από πολύ πόνο και αίμα. Δεν συνέβη τίποτα όμως στο μικρό κράτος των Σκοπίων ούτε στη γύρω περιοχή επειδή η ιστορία και η οικουμενικότητα της Μακεδονίας λειτούργησε καταλυτικά και για όσο χρειαζόταν στους ντόπιους πληθυσμούς.

Το σήμερα απέχει σχεδόν 30 χρόνια από το 1990 που ισοδυναμούν με 100 χρόνια στη αντίληψη του χρόνου στη ροή των τριών προηγούμενων αιώνων. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι πληθυσμοί της περιοχής πρέπει να ξεχάσουν τη συμβολή του ονόματος στην διατήρηση της ειρήνης.

Ούτε όμως έχουν το δικαίωμα,να το οικοιοποιηθούν άλλωστε δεν το χρειάζονται στη σημερινή εποχή. Αν ο ήλιος βγει απο τη Δύση τότε μόνο θα μπορεί να αμφισβητηθεί  από τον οποιονδήποτε η ελληνικότητα της Μακεδονίας.

 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 4 of 169