Η κρίση των εξουσιών Print E-mail
Written by valuebet   
Wednesday, 26 March 2008 00:18

Αντιληπτό δια γυμνού οφθαλμού για έναν αντικειμενικό παρατηρητή αποτελεί η κρίση εξουσιών στη σύγχρονη Ελλάδα. Το πολυφασιστικό σύστημα που εγκαταστάθηκε στην εξουσία στη διάρκεια της μεταπολίτευσης αφού διέσυρε το δίκαιο στη συνέχεια αποκαθήλωσε τα συμβατά συστήματα εξουσίας όπως το σοσιαλιστικό, το κομμουνιστικό και το φιλελεύθερο. Υπάρχει ένας άγραφος νόμος που αφορά τις ανθρώπινες κοινωνίες. Ποτέ η μηδενική ισχύς της εξουσίας δεν είναι καλύτερη από την όποια εξουσία. Ακόμα και αυτή η αναρχία δεν έχει σκοπό την επιβολή χάους αλλά την αποκατάσταση των βλαβών μέσα από την ισοπέδωση των αποτυχημένων εξουσιαστικών φορέων. Αυτοί που υποστηρίζουν ότι η αναρχία εκφράζεται με διαρκές κενό εξουσίας κάνουν λάθος αφού ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι κάθε χαοτική κατάσταση και κάθε ισοπέδωση των εξουσιών αφήνει τον δρόμο ανοιχτό σε ένα καλύτερο μέλλον στο οποίο έχουμε δράση συγκροτημένων εξουσιών.
Εμφανής η κρίση των εξουσιών στη σημερινή Ελλάδα , η οποία δημιουργείται από την σύγκρουση εξουσιών που η μία αναιρεί την άλλη. Πρώτα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι εξουσία σημαίνει ισχύς. Όταν οι εξουσίες συγκρούονται μεταξύ τους η ισχύς τους πέφτει και επί της ουσίας καθιερώνεται ένα αναρχικό σύστημα στο οποίο μετράει η δύναμη της ισχύος του καθενός. Η ισχύς που παράγει το σημερινό σύστημα εξουσίας  είναι μηδενική επειδή δεν υπάρχει κεντρική εξουσία η απουσία της οποίας έχει εκμηδενίσει την ιεραρχία του συστήματος στη δράση.
Χωρίς ιεραρχία στη δράση είναι αδύνατο να βρεθούν οι τομές που θα αγγίξουν ευεργετικά τα σύνολα με κατανομή στην οποία θα υπερτερούν τα θετικά στοιχεία. Οι συγκρούσεις των εξουσιών τις υποχρεώνει να αναλώνουν όλες τις δυνάμεις τους στην επιβίωση και δεν είναι σε θέση να παράγουν έργο καθώς η σκέψη σε συνθήκες επιβίωσης και πίεσης είναι πολυτέλεια.
Να πούμε ένα παράδειγμα. Κάθε μέρα χάνουν την ζωή τους 4 περίπου άνθρωποι νέοι στο σύνολο τους από τροχαία σε αυτή τη χώρα ενώ οι τραυματισμοί είναι δεκαπλάσιοι. Αυτός ο καθημερινός τρόμος έχει φωλιάσει σε όλη την κοινωνία δημιουργώντας ανασφάλεια και φοβίες. Αυτή η ανασφάλεια μειώνει την επιθυμία για αναπαραγωγή και σαφώς ένας από τους λόγους της υπογεννητικότητας έχει να κάνει με τους αυξημένους κινδύνους από την οδική συμπεριφορά.
Το σύστημα απέναντι στο συγκεκριμένο πρόβλημα πρέπει να κατανοήσει κάτι πολύ απλό. Η εξέλιξη πάντα ανεβάζει την αξία της ζωής και επομένως ο κάθε αυξημένος κίνδυνος προκαλεί φοβία στην δημιουργία οικογένειας και δημιουργίας νέων ανθρώπων. Το σύστημα εξουσίας αν είχε νοημοσύνη θα είχε επέμβει δραστικά και θα είναι επενδύσει ώστε να μειώσει στο 50% τουλάχιστον αυτές τις απώλειες. Οι οποίες οφείλονται πρώτα από όλα στην μεγάλη ταχύτητα σε σχέση με το υφιστάμενο ρίσκο. Οι πολιτικοί αλλά και οι άλλες εξουσίες, ΜΜΕ και δικαιοσύνη αφήνουν το πρόβλημα ανέγγιχτο αν και αποτελεί εθνική υπόθεση.
Το περιβάλλον που θα μεγαλώσουν τα παιδιά της είναι το πρώτο πράγμα που ενδιαφέρει τη σημερινή γενιά και ας μην το ομολογεί στα γκάλοπ των εταιρειών. Και αν αυτό το περιβάλλον δεν παρέχει ασφάλεια και ανέσεις τότε προκαλεί υπογεννητικότητα και εθνική καταστροφή. Το κακό περιβάλλον στους δρόμους επηρεάζει αρνητικά τους πολίτες στην εργασία, τους αγχώνει , τους κάνει αντιδραστικούς και γενικά προκαλεί μια αρνητική κοινωνική συμπεριφορά που δεν γίνεται αντιληπτή δια γυμνού οφθαλμού.
Αναφέραμε αυτό το παράδειγμα για να αναδείξουμε την ηλιθιότητα των εξουσιών που νομίζουν ότι αν αφήσουν τον λαό να ξεδώσει με τις ταχύτητες η να τρομοκρατηθεί από τα τροχαία θα μπορέσει να ξεφύγει από την πίεση σε άλλα θέματα.
Οι αποτυχίες των εξουσιών είναι εμφανείς σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου. Και αν θα ρίξετε μια ματιά γύρω σας θα αντιληφθείτε αναρίθμητες ισοδύναμες περίπου εξουσίες. Που συγκρούονται μεταξύ τους. Υπάρχουν η πολιτική, η θεσμική , η εκτελεστική, η εξουσία των ΜΜΕ ,των συνδικάτων, των στρατιωτικών , της παραοικονομίας, των καναλαρχών , των κακοποιών , των τραπεζιτών , των τοκογλύφων, των εμπόρων, των επιχειρηματιών , των μεσαζόντων, των εμπόρων ναρκωτικών, του τζόγου, της τοπικής αυτοδιοίκησης, των κρατικών υπαλλήλων , των αθλητικών παραγόντων , των νονών της νύχτας , του ξένου κεφαλαίου. Όπως θα καταλάβετε είναι αδύνατον να απαντήσετε ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο , όσο και να ψάξετε. Και όταν ο πολίτης δεν είναι σε θέση να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα σημάνει ότι έχει μπροστά του το χάος και τίποτα άλλο.
Το μόνο που θα μπορούσε να  αλλάξει τα πράγματα ώστε να μην χρειαστεί να δώσει την επώδυνη λύση που ξέρει το ίδιο το χάος είναι η άνευ όρων παράδοση αυτών των εξουσιών σε υγιείς και ανεξάρτητες δυνάμεις. Οι οποίες πρέπει να θεωρείται σίγουρο ότι δεν θα δεχτούν καμία διαπραγμάτευση με το πολυφασιστικό σύστημα εξουσίας. Ελπίζουμε να γίνει κατανοητή η κρισιμότητα της κατάστασης γιατί το κόστος από μια χαοτική επέμβαση θα είναι ανυπολόγιστο για τους πάσης φύσεως εξουσιαστές οι όποίοι βρίσκονται ένα βήμα πριν το κρίσιμο σταυροδρόμι και σύντομα θα περπατούν σε δρόμο που δεν έχει οδό διαφυγής και επιστροφής.

 
<< Start < Prev 161 162 163 164 165 166 167 Next > End >>

Page 165 of 167