Τα πρόσωπα της ενοχής Print E-mail
Written by valuebet   
Friday, 18 January 2019 04:18


Η ερωτική δραστηριότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια αποτελεί την περισσότερο συζητημένη ενοχή. Με 14 εκατομμύρια γεννήσεις σε μηνιαία βάση , περίπου 430.000 ημερησίως δεν χρειάζεται τίποτα άλλο για το ποια είναι η περισσότερο συζητήσιμη και δημοφιλέστερη ενοχή της παγκόσμιας κοινωνίας.Φυσικά ακολουθεί η ενοχή της  οικονομικής δραστηριότητας των δις και τρις  αλλά αυτό  είναι μια άλλη ιστορία περισσότερο πολύπλοκη από ότι φαίνεται.

Κανένας όμως δεν έχει δεχτεί την θεϊκή επίθεση και οργή  την ώρα της ερωτικής πράξης που αποτελεί πράξη αγάπης.Και θα ήταν παράλογο να το κάνει ο παντοδύναμος θεός αφού θα ακύρωνε την ιδιότητα του αφού  η ερωτική πράξη είναι προϊόν επιθυμίας και αγάπης δύο δημιουργημάτων του και μέσω αυτής διαιωνίζεται το ανθρώπινο είδος.

Ενοχή απέναντι στον θεό δεν μπορεί να αποδειχτεί όμως μπορεί να υπάρξει ενοχή μέσω της ερωτικής πράξης απέναντι στο δημιούργημά του,βία διασυρμός, διαπόμπευση, αξιοπρέπεια. ανάλογα και με το ηθικό στάτους της εκάστοτε εποχής αλλά και τον χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου .

Ο οποίος άνθρωπος  σε θέματα ηθικής επηρεάζεται και από τα βιώματα της οικογένειας του, της γειτονιάς, της κουλτούρας της χώρας του και κυρίως των θρησκευτικών επιρροών σε τοπικό επίπεδο, δογματικοί η φιλελεύθεροι κληρικοί, μητροπολίτες, ήπιοι και σκληροί ποιμενάρχες που με τη σειρά τους μπορεί να έχουν βιώματα και επιρροές από τους πνευματικούς τους πατέρες η να λειτουργούν αντιδραστικά απέναντι τους στη λογική "ο μαθητής να ξεπεράσει το δάσκαλο", ανθρώπινο δικαίωμα  και αυτό που βοήθησε στα μέγιστα την εξέλιξη του είδους μας όμως σε θέματα που αφορούν ανώτερες δυνάμεις λογικά υπάρχουν γραμμές που αν πατηθούν οδηγούν στο λάθος.

Σε αυτό το σημείο αρχίζει και το λάθος του Ισλάμ το οποίο έκαναν και κάνουν όλες οι μονοθεϊστικές θρησκείες σε μικρότερο αλλά και μεγαλύτερο βαθμό τόσο στο πρόσφατο όσο και στο μακρινό παρελθόν. Δηλαδή  η ανώτερη δύναμη υποτάσσεται στην λογική και ηθική της κοινωνίας που εξελίσσεται με αργούς  στο ισλάμ για διάφορους λόγους όμως εξελίσσεται.

Η υπεράσπιση αυτών των αργών ρυθμών εξέλιξης στις χώρες του Ισλάμ μαζί με άλλους σημαντικούς αλλά πάντα δευτερογενείς παράγοντες δημιούργησε και απάνθρωπες τακτικές που αποκλείεται να ικανοποιούν την ανώτερη δύναμη στην περίπτωση που αυτή δημιούργησε το ανθρώπινο είδος. Ο πιστός είναι υποχρεωμένος να δεχτεί την ύπαρξη του θεού και από τη στιγμή που το αποδέχεται δεν μπορεί να είναι σε θέση να επιβάλει την εκάστοτε αντίληψη περί ερωτικής,κοινωνικής ενοχής και  οικονομικής ηθικής. Δεν μπορεί επειδή αυτή η ανθρώπινη αντίληψη μεταβάλλεται σε βάθους χρόνου μέσω της εξέλιξης όμως η ανώτερη δύναμη είναι μια και αμετάβλητη.Πάντα  υποδέχεται και δεν τρέχει πίσω από τον άνθρωπο στους χαοτικούς δρόμους της εξέλιξης του κόσμου μας. 

Αν ο πιστός μεταβάλλει έστω και στο ελάχιστο την άποψη του περί ενοχής έχει ήδη ακυρώσει την πίστη του προς τον θεό στην περίπτωση που εφαρμόσει κανόνα ενοχής του παρελθόντος. Δηλαδή θα δηλώνει πίστη στον θεό του για προσωπικούς  η κοινωνικούς λόγους  και απλώς τον επικαλείται.
Σε αυτή την περίπτωση δεν θα έχει διαπράξει απαραίτητα αμάρτημα όμως αυτό δεν έχει τόση σημασία όση έχει το γεγονός ότι πιστεύει σε έναν θεό που νομίζει ότι μπορεί να τον ξεγελάσει η και από τον οποίο μπορεί να κρύψει την αφετηρία η τα αίτια των πράξεων του.

Ακόμα και αυτό δεν είναι σίγουρο ότι θα επισύρει τον θυμό του θεού. Η τιμωρία θα έρθει από τον ίδιο τον εαυτό του  στην περίπτωση που πιστεύει πραγματικά στον θεό. Θα νοιώθει δικαιωμένος απέναντι στην εποχή του, τους διπλανούς, την κοινωνία και σε όλο τον κόσμο,ιδίως στη σημερινή εποχή του διαδικτύου.

Αλλά θα ξέρει ότι είναι ένοχος στον δημιουργό του  από τον οποίο δεν μπορεί να κρυφτεί όταν ενοχοποιεί τον διπλανό του επικαλούμενος την αόρατη ανώτερη δύναμη έστω και γιατί  το έχει ανάγκη , έστω και αν το κάνει για  να αισθανθεί λιγότερο ένοχος ο ίδιος.  Και η εσωτερική ενοχή απέναντι στον θεό είναι από μόνη της  τιμωρία. Δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά αφού θεός είναι αυτός δεν είναι ο διπλανός η ο συναγωνιστής η ο συνάδελφος. Περίπλοκα αλλά και λογικά όλα αυτά όμως θα μπορούσε να ισχύει το αντίθετο;

Τίποτα δεν μπορεί να είναι απόλυτο όμως είναι σχεδόν βέβαιο ότι το αμετάβλητο της ανώτερης δύναμης δεν μπορεί να προσαρμόζεται στα εκάστοτε πρότυπα των δημιουργημάτων του. Γιατί τότε οι θεοί μέσα από τις  μαθηματικές αναγωγές θα ήταν μερικά δισεκατομμύρια και οι άνθρωποι απειροελάχιστοι μέχρι και ο ένας και μοναδικός άνθρωπος.  

Last Updated on Friday, 18 January 2019 04:35