Τα εντός και εκτός τζόγου Print E-mail
Written by valuebet   
Sunday, 26 August 2018 03:58


ΤΑ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΖΟΓΟΥ
Σχόλια που αφορούν το χώρο των τυχερών παιχνιδιών και όχι μόνο
Κυριακή 26 Αυγούστου



*Που είναι η παντοδύναμη ελληνική στοιχηματική αγορά η πρώτη στον κόσμο, αυτή που αποτελούσε ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά στην παγκοσμιοποίηση, ίσως και το ισχυρότερο; Με αντάλλαγμα το ΚΙΝΟ και τα φρουτάκια διαλύθηκε. Το ψωμοτύρι  το είδαν πολλοί αλλά τις φάκες ελάχιστοι. Το στοίχημα πέφτει διαρκώς και χάνει έδαφος έναντι των σκληρών και εθιστικών παιχνιδιών. Αλλά η μούγκα στη στρούγκα παραπέμπει σε σιωπή προβάτων. Φταίει και το διαδίκτυο που εκτός από σύγκλιση πολιτισμών λειτουργεί και σαν σύγκλιση του ανθρώπινου είδους με το ζωικό βασίλειο.Το διαδίκτυο αφ ενός μετατρέπει σε αγέλες το είδος μας και αφ ετέρου  δημιουργεί και τα  αρπακτικά  που θα επιτεθούν στις πανικόβλητες αγέλες.

*Δεν νοείται η  πρώτη στοιχηματική ευρωπαϊκή αγορά και ίσως η  κορυφαία του πλανήτη στην τριετία 2005 ως 2008.να κάνει τζίρους όσο ένας με  προσωρινή άδεια μπουκμέικερ του διαδικτύου. Δεν είναι μονο το payout του ΟΠΑΠ που παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα αν και μειώθηκαν οι προμήθειες των πρακτόρων  και αυξήθηκε το πλήθος αγώνων και ειδών στοιχηματισμού. Το παιχνίδι έχει χαθεί γιατί τα φρουτάκια και το ΚΙΝΟ και τα παιχνίδια υψηλού εθισμού αποτελούν τη μεγάλη προτεραιότητα του ΟΠΑΠ και του δικτύου του. Το στοίχημα λειτουργεί σε ένα σημαντικό βαθμό σαν κράχτης για τα παιχνίδια υψηλού εθισμού και έχουμε να κάνουμε με game over. Ως προς το πως φτάσαμε σε αυτό το σημείο αποτελεί ένα τεστ για όλους τους λύτες και όχι μόνο για τους δυνατούς.

*Τις συνέπειες από αυτή την εξέλιξη δεν τις έχουν αντιληφθεί οι εμπλεκόμενοι και οι ενδιαφερόμενοι. Η αξία από τα φρουτάκια και το ΚΙΝΟ  αφορά την εσωτερική κατάσταση. Αντίθετα η ισχυρή στοιχηματική αγορά αφορούσε τις επιρροές στην παγκοσμιοποίηση αλλά και ενίσχυση των εσόδων. Τελικά η Ελλάδα δείχνει να το χάνει οριστικά αυτό το παιχνίδι, θα μετατραπεί σε μια χώρα εθισμένων σε σκληρά παιχνίδια και αυτό θα οδηγήσει μαθηματικά σε εξαθλίωση. Η αστική τάξη καθημερινά αγκομαχάει από την εγκληματικότητα αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει πάρει είδηση ότι  τα παιχνίδια υψηλού εθισμού, επίγεια, διαδικτυακά , νόμιμα, ημινόμιμα και παράνομα είναι αυτά που ανεβάζουν στα ύψη την όποια παραβατικότητα και εγκληματικότητα.

*Τα παραπάνω δεν αποτελούν κατηγορητήριο για να δικαστούν οι υπαίτιοι αυτής της εξέλιξης που δεν είναι λίγοι. Είναι οι νομοθέτες, είναι οι "ειδικοί" είναι τα ΜΜΕ, είναι τα δίκτυα διανομής, Μιλάμε για όλη την πυραμίδα του συστήματος. Και οι αιτίες  ήταν τα προσωρινά και εφήμερα οφέλη, κομματικά και πάσης φύσεως , ήταν η άγνοια , η αδυναμία πρόβλεψης, οι προσωρινές αντιπαραθέσεις και η θεοποίηση του κράτους  και της "νομιμότητας". Λες και είναι δυνατόν ποτέ το κράτος να υποκαταστήσει τον θεό , λες και η ¨νομιμότητα" αποτελεί μαθηματικά,άρα αμετάβλητο αξίωμα. Μόνο μια κοινωνία που έχει υποστεί λοβοτομή  και  προσκυνάει  είδωλα  μπορεί να πιστεύει ότι θα τη σώσουν από την καταστροφή  οι συνταξιούχοι επειδή καταναλώνουν και όχι οι νέοι που παράγουν. Και τα ίδια κωμικά μέλη αυτής της κοινωνίας είναι αυτά που εκφράζουν την αγανάκτηση τους για την μειωμένη οικονομική παραγωγικότητα και την υπογεννητικότητα.

*Αυτή η κωμική κοινωνία το παίζει και τεχνοκράτης κατηγορώντας τις κυβερνήσεις για τις υψηλές φορολογίες αλλά αγνοεί ότι αυτό αποτελεί μονόδρομο για να τροφοδοτούνται τα κεκτημένα από την εποχή της φούσκας και  τα αντιπαραγωγικά εισοδήματα. Η απαξίωση της εργατικής και παραγωγικής  αμοιβής έναντι κεκτημένων και αντιπαραγωγικών εισοδημάτων σε μια καπιταλιστική χώρα είναι ισοδύναμη με την κομμουνιστική ουτοπία. Επομένως αυτή η χώρα θα πρέπει να αναζητήσει το μέλλον της εκτός καπιταλισμού με τις όποιες συνέπειες και εξελίξεις που μπορεί να δώσουν λύσεις αλλά μπορεί να οδηγήσουν στο χάος. Αξίζει άραγε αυτό το ρίσκο; Αν αξίζει ας το τολμήσουμε.

*Δεν είναι λίγοι που υποστηρίζουν ότι θα ήταν δίκαιο να βγούμε από την Ευρώπη και από το Ευρώ για να τιμωρηθεί αυτή η κωμική κοινωνία που αναπολεί ηγέτες οι οποίοι χαρακτήριζαν πρότυπο ανάπτυξης, αυτοδιάθεσης και ανεξαρτησίας  στην δεκαετία του 1980 την Αλβανία του Χότζα και για όσο διάστημα  ήταν κλειστά τα σύνορα. Όταν άνοιξαν τα σύνορα  όλοι είδαμε το περιεχόμενο του "προτύπου" όμως οι λαοί έχουν ιδιαίτερα επιλεκτική μνήμη , διαβάζουν μόνο τα κομμάτια της ιστορίας που τους. συμφέρουν. Το έργο των κλειστών συνόρων  το είδαμε και με το Τείχος του Βερολίνου αλλά εκεί τουλάχιστον έμαθαν καλά το μάθημα τους και ξεπέρασαν τα προβλήματα και το ίδιο το  μαύρο παρελθόν με δουλειά και παραγωγικότητα.

*Φυσικά όλοι κάποια στιγμή ψιθυρίζουμε η κραυγάζουμε το "στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα". Επικαλούμαστε έτσι τη φαντασία που πρέπει να τρέξει μπροστά από τα γεγονότα και είναι λογικό επειδή η φαντασία είναι πολύ ανώτερη της γνώσης. Για να είναι ανώτερη όμως πρέπει να έχει αφετηρία την αντίληψη  του όσο το δυνατόν μεγαλύτερο "όλου" και όχι τις επιθυμίες και τα συναισθήματα που αποτελούν τον αντίπαλου του "όλου" και υπονομεύουν σε διαχρονική βάση τις ανθρώπινες αξίες.

Last Updated on Sunday, 26 August 2018 04:13