Θέματα


Υποβάθμιση Print E-mail
Written by valuebet   
Friday, 23 August 2019 18:26

Η τεχνολογία στο ποδόσφαιρο λειτουργεί ισοπεδωτικά στην περίπτωση του πέναλτι αφού καταργείται η απόσταση στην περίπτωση που η μπάλα βρει το χέρι αμυνόμενου σε μη φυσική θέση, άραγε πως ορίζεται και από τι η φυσική θέση.
Αν η μπάλα έχει τροχιά προς το αντίπαλο τέρμα πρέπει να δίνεται πέναλτι, δηλαδή να καταλογίζεται η ίδια ποινή με ένα απλωμένο χέρι πάνω στη γραμμή ,πάνω σε ποιον άξονα δικαίου θα τηρείται η τεχνολογία και γιατί υποκαθιστά τον κάθε διαιτητή;
Σίγουρα το θέμα με τα πέναλτι που θα δίνει το VAR θα προκαλέσουν ατέλειωτες συζητήσεις και διαφωνίες και για αυτά που θα δοθούν και για αυτά που δεν θα καταλογιστούν. Εδώ θα υπάρξουν αλλοιώσεις αποτελεσμάτων με εξωαθλητικά κριτήρια και τα άδικα αποτελέσματα θα αυξηθούν σε σημαντικό βαθμό.
Με όλα αυτά και την κατάργηση της πρόθεσης, και της κίνησης των χεριών η τεχνολογία υποβαθμίζει το αγωνιστικό στάτους του κάθε αγώνα και αναδεικνύει σε κυρίαρχο κριτήριο λεπτομέρειες που δεν παίζουν απαραίτητα  καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των φάσεων. Ο ποδοσφαιρικός κόσμος πρέπει να αντιδράσει  στην εφαρμογή αυτής της προκρούστειας λογικής.

 
Τα πρόσωπα της ενοχής Print E-mail
Written by valuebet   
Friday, 18 January 2019 05:18


Η ερωτική δραστηριότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια αποτελεί την περισσότερο συζητημένη ενοχή. Με 14 εκατομμύρια γεννήσεις σε μηνιαία βάση , περίπου 430.000 ημερησίως δεν χρειάζεται τίποτα άλλο για το ποια είναι η περισσότερο συζητήσιμη και δημοφιλέστερη ενοχή της παγκόσμιας κοινωνίας.Φυσικά ακολουθεί η ενοχή της  οικονομικής δραστηριότητας των δις και τρις  αλλά αυτό  είναι μια άλλη ιστορία περισσότερο πολύπλοκη από ότι φαίνεται.

Κανένας όμως δεν έχει δεχτεί την θεϊκή επίθεση και οργή  την ώρα της ερωτικής πράξης που αποτελεί πράξη αγάπης.Και θα ήταν παράλογο να το κάνει ο παντοδύναμος θεός αφού θα ακύρωνε την ιδιότητα του αφού  η ερωτική πράξη είναι προϊόν επιθυμίας και αγάπης δύο δημιουργημάτων του και μέσω αυτής διαιωνίζεται το ανθρώπινο είδος.

Ενοχή απέναντι στον θεό δεν μπορεί να αποδειχτεί όμως μπορεί να υπάρξει ενοχή μέσω της ερωτικής πράξης απέναντι στο δημιούργημά του,βία διασυρμός, διαπόμπευση, αξιοπρέπεια. ανάλογα και με το ηθικό στάτους της εκάστοτε εποχής αλλά και τον χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου .

Ο οποίος άνθρωπος  σε θέματα ηθικής επηρεάζεται και από τα βιώματα της οικογένειας του, της γειτονιάς, της κουλτούρας της χώρας του και κυρίως των θρησκευτικών επιρροών σε τοπικό επίπεδο, δογματικοί η φιλελεύθεροι κληρικοί, μητροπολίτες, ήπιοι και σκληροί ποιμενάρχες που με τη σειρά τους μπορεί να έχουν βιώματα και επιρροές από τους πνευματικούς τους πατέρες η να λειτουργούν αντιδραστικά απέναντι τους στη λογική "ο μαθητής να ξεπεράσει το δάσκαλο", ανθρώπινο δικαίωμα  και αυτό που βοήθησε στα μέγιστα την εξέλιξη του είδους μας όμως σε θέματα που αφορούν ανώτερες δυνάμεις λογικά υπάρχουν γραμμές που αν πατηθούν οδηγούν στο λάθος.

Σε αυτό το σημείο αρχίζει και το λάθος του Ισλάμ το οποίο έκαναν και κάνουν όλες οι μονοθεϊστικές θρησκείες σε μικρότερο αλλά και μεγαλύτερο βαθμό τόσο στο πρόσφατο όσο και στο μακρινό παρελθόν. Δηλαδή  η ανώτερη δύναμη υποτάσσεται στην λογική και ηθική της κοινωνίας που εξελίσσεται με αργούς  στο ισλάμ για διάφορους λόγους όμως εξελίσσεται.

Η υπεράσπιση αυτών των αργών ρυθμών εξέλιξης στις χώρες του Ισλάμ μαζί με άλλους σημαντικούς αλλά πάντα δευτερογενείς παράγοντες δημιούργησε και απάνθρωπες τακτικές που αποκλείεται να ικανοποιούν την ανώτερη δύναμη στην περίπτωση που αυτή δημιούργησε το ανθρώπινο είδος. Ο πιστός είναι υποχρεωμένος να δεχτεί την ύπαρξη του θεού και από τη στιγμή που το αποδέχεται δεν μπορεί να είναι σε θέση να επιβάλει την εκάστοτε αντίληψη περί ερωτικής,κοινωνικής ενοχής και  οικονομικής ηθικής. Δεν μπορεί επειδή αυτή η ανθρώπινη αντίληψη μεταβάλλεται σε βάθους χρόνου μέσω της εξέλιξης όμως η ανώτερη δύναμη είναι μια και αμετάβλητη.Πάντα  υποδέχεται και δεν τρέχει πίσω από τον άνθρωπο στους χαοτικούς δρόμους της εξέλιξης του κόσμου μας. 

Αν ο πιστός μεταβάλλει έστω και στο ελάχιστο την άποψη του περί ενοχής έχει ήδη ακυρώσει την πίστη του προς τον θεό στην περίπτωση που εφαρμόσει κανόνα ενοχής του παρελθόντος. Δηλαδή θα δηλώνει πίστη στον θεό του για προσωπικούς  η κοινωνικούς λόγους  και απλώς τον επικαλείται.
Σε αυτή την περίπτωση δεν θα έχει διαπράξει απαραίτητα αμάρτημα όμως αυτό δεν έχει τόση σημασία όση έχει το γεγονός ότι πιστεύει σε έναν θεό που νομίζει ότι μπορεί να τον ξεγελάσει η και από τον οποίο μπορεί να κρύψει την αφετηρία η τα αίτια των πράξεων του.

Ακόμα και αυτό δεν είναι σίγουρο ότι θα επισύρει τον θυμό του θεού. Η τιμωρία θα έρθει από τον ίδιο τον εαυτό του  στην περίπτωση που πιστεύει πραγματικά στον θεό. Θα νοιώθει δικαιωμένος απέναντι στην εποχή του, τους διπλανούς, την κοινωνία και σε όλο τον κόσμο,ιδίως στη σημερινή εποχή του διαδικτύου.

Αλλά θα ξέρει ότι είναι ένοχος στον δημιουργό του  από τον οποίο δεν μπορεί να κρυφτεί όταν ενοχοποιεί τον διπλανό του επικαλούμενος την αόρατη ανώτερη δύναμη έστω και γιατί  το έχει ανάγκη , έστω και αν το κάνει για  να αισθανθεί λιγότερο ένοχος ο ίδιος.  Και η εσωτερική ενοχή απέναντι στον θεό είναι από μόνη της  τιμωρία. Δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά αφού θεός είναι αυτός δεν είναι ο διπλανός η ο συναγωνιστής η ο συνάδελφος. Περίπλοκα αλλά και λογικά όλα αυτά όμως θα μπορούσε να ισχύει το αντίθετο;

Τίποτα δεν μπορεί να είναι απόλυτο όμως είναι σχεδόν βέβαιο ότι το αμετάβλητο της ανώτερης δύναμης δεν μπορεί να προσαρμόζεται στα εκάστοτε πρότυπα των δημιουργημάτων του. Γιατί τότε οι θεοί μέσα από τις  μαθηματικές αναγωγές θα ήταν μερικά δισεκατομμύρια και οι άνθρωποι απειροελάχιστοι μέχρι και ο ένας και μοναδικός άνθρωπος.  

Last Updated on Friday, 18 January 2019 05:35
 
Η Τρομοκρατία και η Ιντερνοκρατία Print E-mail
Written by valuebet   
Tuesday, 01 January 2019 18:57


Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον θα επικρατεί ένας προβληματισμός ανάμεσα σε έναν άγνωστο όρο και στην πασίγνωστη τρομοκρατία.Η Ιντερνοκρατία προς το παρόν δεν μπορεί να συνδεθεί με την έννοια της Τρομοκρατίας όμως στην ουσία έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά , δηλαδή ο αιφνιδιασμός και  το κράτος του τρόμου.

Φυσικά είναι πολύ περισσότερο επικίνδυνη για τον αναγνώστη σε σχέση με την τρομοκρατία επειδή αναπτύσσεται σε ακίνδυνο θεωρητικά περιβάλλον,με  πανίσχυρα "όπλα", τα περισσότερο τραγικά , φρικτά και ανησυχητικά  συμβάντα του πλανήτη με αναρτήσεις ανάμεσα σε αθώες , και ευχάριστες αναρτήσεις.

Στόχος της Ιντερνοκρατίας δεν είναι η επανάσταση, ούτε η πάλη των τάξεων ούτε και  η αύξηση της αναγνωσιμότητας που αρχικά αποτελούσε τον βασικό στόχο. Σκοπός της Ιντερνοκρατίας πλέον είναι η ισοπέδωση της ψυχολογίας του αναγνώστη και η επιβολή καθεστώτος τρόμου, μέσα από τον εθισμό στη βία.

Φυσικά χρησιμοποιεί χωρίς να ενοχοποιείται με τον καλύτερο τρόπο τόσο την τυφλή όσο και "επώνυμη" τρομοκρατία. Πρόκειται  δηλαδή για ένα σύστημα εξουσίας που τρέφεται αποκλειστικά από  το κακό με καμουφλάζ το ευχάριστο και το καλό.

 
Τίνος είναι το διαδίκτυο; Print E-mail
Written by valuebet   
Tuesday, 18 December 2018 05:05


Κάθε μέρα που περνάει οι λαοί πατάνε και λιγότερο στη γη και μπαίνουν στα σύννεφα πρωτόγνωρων καταστάσεων για το είδος μας. Φταίει το ιντερνετ αλλά επιτέλους τίνος είναι αυτό το ίντερνετ.

Του θεού, της παγκοσμιοποίησης, του κεφαλαίου; Και τι θα γίνει αν ο ιδιοκτήτης του ίντερνετ αποφασίσει να το αποσύρει για να διάστημα η να το βάλει λουκέτο επειδή έτσι γουστάρει. Θα υπάρχει το ίδιο ίντερνετ σε 5 χρονια, η θα υπάρχουν 2η 3 η και περισσότερες κατηγορίες διαδικτύου; Θα δημιουργηθούν ιντερνετικές ποινές και ιντερνετικές φυλακές;

Θα έχουν όλοι ελεύθερη πρόσβαση στην ιδιωτική επικοινωνία η μήπως θα υπάρξουν κατηγορίες ανθρώπων που θα μπορούν να επικοινωνούν με τα κινητά μόνο αν παραχωρήσουν τα προσωπικά τους δεδομένα σε αρχές. Θα έχουν το δικαίωμα αυτές  οι αρχές να ζητήσουν από τους πολίτες παραχώρησης των δικαιωμάτων τους.

Τα πάντα κυλάνε, όλα είναι στη διαφάνεια, άρα πάμε σε προσωπικά δεδομένα υπό προϋποθέσεις. Δηλαδή σε προσωπικά δεδομένα με αιτία. Σήμερα οι χρήστες των κινητών ανέρχονται σε πολλά δις και το 90% έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο.Επομένως αυτοί οι ιδιοκτήτες του Ίντερνετ κυβερνάνε αυτόν τον κόσμο και αποτελεί χάσιμο χρόνο η αναζήτηση των αφεντικών του πλανήτη.

Η Μεγ. Βρετανία άντεξε στις επιδρομές των γερμανικών βομβαρδιστικών όμως αν δεχόταν σήμερα ιντερνετικό αποκλεισμό για ένα μήνα θα παραδιδόταν άνευ όρων στον εχθρό. Το ίδιο και κάθε κράτος του πλανήτη, ακόμα και τα πλέον απομονωμένα που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη την επικοινωνία.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι επιστρέφουμε στο μεσαίωνα και στο παρελθόν σε ότι έχει σχέση με συμπεριφορές και αντιλήψεις.Λογική αυτή η εξέλιξη αφού το διαδίκτυο λειτουργεί και σαν μεταφορικό όχημα με κατεύθυνση το παρελθόν. Στο μεσαίωνα υπήρχαν τα ξόρκια , τα μάγια και στο πρόσφατο παρελθόν τα ξεματιάσματα.

Οι άνθρωποι απομονώνονται επειδή δεν έχουν ανάγκη την επικοινωνία , δεν θέλουν να μάθουν τα βρίσκουν όλα έτοιμα και ανέξοδα.

Τα κινητά τα αγοράζουμε ελεύθερα αλλά για πόσο ακόμα; Μάλλον μέχρι να μπουν τα δις των ανθρώπων στα δίχτυα του μεγάλου ψαρά. Και όταν κριθεί απαραίτητο , πολύ σύντομα ίσως, θα μάθουμε όλοι τους νέους κανόνες του παιχνιδιού.

Μέσα από αυτές της διαδικασίες θα καταργηθούν και οι κοινωνικές τάξεις, επειδή η προτεραιότητα και η ανάγκη θα είναι ίδια για όλους πλούσιους και φτωχούς, χωρίς πρόσβαση στο διαδίκτυο ελάχιστοι θα μπορούν να αντέξουν. Σε ότι αφορά τους πολέμους και τους βομβαρδισμούς πολλές χώρες που εμπλέκονται σε πόλεμο θα προτιμάνε τις αεροπορικές επιδρομές από έναν ιντερνετικό αποκλεισμό, υπό μορφή πολιορκίας που θα είναι ανέξοδος για τον επιτιθέμενο και με βαρύτατο κόστος στον πολιορκούμενο. Όλα λοιπόν θα γίνονται ειρηνικά και ιντερνετικά.

Στον εγχώριο μικρόκοσμο μας ψάχνουμε να σώσουμε τη μεσαία τάξη , λες και είναι διατηρητέο και εθνικό κεκτημένο. Μα αν η μεσαία τάξη θέλει να παραμείνει στη θέση της δεν αποδέχεται τον πόλεμο των τάξεων από θέση αμύνης αλλά και από θέση επίθεσης προς τις  κατώτερες στις περισσότερες περιπτώσεις τάξεις. Η μήπως η μεσαία τάξη επιτίθεται στην ανώτερη τάξη και δεν το πήραμε είδηση;

Μήπως έχουμε λαθέψει απέναντι στο ρόλο του διαδικτύου και νομίζουμε ότι δημιουργήθηκε μόνο για να πουλάνε οι ιδιοκτήτες του  κινητά και να δημιουργούν  κοινωνικά δίκτυα; Φυσικά κανένας μας δεν καταλαβαίνει γιατί να έχει ιδιοκτήτες το διαδίκτυο. Δεν μιλάμε όμως ούτε για το οξυγόνο, ούτε το νερό, ούτε για τροφή.  Άρα μπορεί να έχει ιδιοκτήτη χωρίς ακόμα να γνωρίζουμε τις μελλοντικές του απαιτήσεις και τις προθέσεις του.

ΥΓ. Το ότι σε μια δεκαετία μπορεί και λιγότερο θα έχουν καταργηθεί οι κάλπες και θα ψηφίζουμε επώνυμα και ιντερνετικά με το κινητό τηλέφωνο το έχουμε αντιληφθεί;. H αυτό θα αποτελεί ένα αντιδημοκρατικό μέσο και πρέπει να επαναστατήσουμε για να καταστρέψουμε την εξουσία του  διαδικτύου; Και αν είναι αντιδημοκρατική η ψηφοφορία μέσου του κινητού γιατί είναι δημοκρατικές όλες οι άλλες λειτουργίες του τα sms, το facebook , το viber , τα βίντεο, οι φωτογραφίες, οι δημοσκοπήσεις ,οι τραπεζικές συναλλαγές και τόσα άλλα;

 
Λαϊκισμός vs ανθρωπισμού Print E-mail
Written by valuebet   
Thursday, 15 November 2018 01:09


Οι λαοί είναι πάντα αθώοι κραυγάζει ο λαϊκισμός. Και για να απαλλαγεί από το κατηγορητήριο της υποκρισίας και να φορέσει τον μανδύα του ανθρωπισμού χρησιμοποιεί τους φτωχούς και δυστυχείς ως νεκρούς σε ότι έχει σχέση με τις συμπεριφορές τους απέναντι στην κοινωνία και στις ανώτερες κοινωνικά τάξεις.

Με αυτόν τον τρόπο ο λαϊκισμός κοροϊδεύει και τον εαυτό του αλλά νομίζει ότι ξεγελάει και τον θεό του. Ακόμα και αν αυτή τη συμπεριφορά κριθεί από την οπτική γωνία της αθεϊας  είναι αντίθετη προς κάθε ανθρωπιστική έννοια. Αν δικαιώνεις τη συμπεριφορά του φτωχού του αδύναμου και του άρρωστου με τον ίδιο τρόπο που δικαιώνονται όλοι σχεδόν οι νεκροί  τότε δεν τον αποδέχεσαι σαν τον ίδιο άνθρωπο με σένα  αλλά σαν έναν μελλοθάνατο, η σαν ένα ον που κινείται στα σύνορα της της πολιτείας των ζόμπι. Αν ο αδύναμος συμπεριφέρεται εξ ορισμού δικαιωμένος τότε δεν έχει ευθύνη, δεν έχει επιλογή δεν έχει απολύτως τίποτα , άρα είναι ισοδύναμος με το νεκρό παρελθόν.

Αυτή είναι η ανθρωπιστική αντίφαση στη συμπεριφορά του λαϊκισμού και δεν μπορεί να κριθεί πολιτικά επειδή δεν περιέχεται σε ιδεολογίες και παρατάξεις. Το να αρνείσαι το αίσθημα ευθύνης, το δικαίωμα στο σωστό και στο λάθος από την πλευρά του αδύναμου η του φτωχού, του ανήμπορου η του άρρωστου, του αρνείσαι το δικαίωμα να βρίσκεται στη ζωή.άρα αγγίζεις και ξεπερνάς ακόμα τη χειρότερη μορφή απανθρωπιάς που γνώρισε το είδος μας.

Και την ξεπερνάς επειδή σκοτώνεις τον κατώτερο όχι με δράση  διαφωνία, συμπεριφορά που μπορεί να κριθούν από τρίτους η τον εαυτό σου αλλά προκαταβολικά,δηλαδή του χαρίζεις την  κοινωνική ευθανασία. Δεν τον αποδέχεσαι σαν τον ίδιο  άνθρωπο με εσένα αλλά σαν ένα ζωντανό ον που απαλλάσσεται από κάθε κατηγορητήριο.

Εκ πρώτης όψεως τα παραπάνω φαίνεται να αθωώνουν  τους κατώτερους από τις ευθύνες της συμπεριφορά τους, άρα είναι σε συμφωνία με τον λαϊκισμό. Στην πραγματικότητα αποτελούν ελαφρυντικά , δηλαδή η στάση του ανώτερου και η αντιμετώπιση προς τον κατώτερο είναι αυτή που τον  οδηγεί στην ταξική ανευθυνότητα.

Δυστυχώς απουσιάζει σχεδόν  πλήρως στους αδύναμους ο ταξικός εγωισμός που είναι απαραίτητος και  διακατέχει τα μεσαία και ανώτερα κοινωνικοοικονομικά  στρώματα. Ο κατώτερος έτσι αποδέχεται την ανυπαρξία κάθε ευθύνης και εκμηδενίζει το "εγώ" του λόγω της θέσεως του στην οποία περιήλθε, τις περισσότερες φορές αδίκως, επειδή είναι φυσιολογικό να εκτιμούμε ότι αξίζουμε περισσότερα η τα ίδια  με όσα έχουν τα σύνολα. Δηλαδή εκμηδενίζει την ύπαρξη του με αποκλειστικό κριτήριο το μεταβλητό και σχετικό "έχειν". 

Αρνείται ότι είναι ο ίδιος άνθρωπος με τον διπλανό που έχει περισσότερα η είναι ανώτερος κοινωνικά και αυτοπροσδιορίζεται σαν εσαεί  δικαιωμένος με το παρελθόν που πάντα είναι νεκρό διαφορετικά θα ήταν παρόν η μέλλον. Είναι προφανές ότι θεωρεί το "εγώ", πρόσκαιρα η μακροχρόνια δεν έχει σημασία, πολυτέλεια για τον ίδιο.

Στην ουσία όμως αυτό το "εγώ" αποτελεί άνωθεν εντολή, βλέπε μοναδικότητα ύπαρξης και αποτελεί την απόδειξη ότι αναγνωρίζουμε σε κάθε φάση της ζωή μας, καλή η κακή, την ίδια μας την  αξία   στα πλαίσια της ατομικότητας αλλά και του σεβασμού στο δικαίωμα του "εγώ" των  διπλανών μας. Άλλωστε όταν εμείς είχαμε μπορεί οι διπλανοί μας που έχουν σήμερα να μην είχαν αλλά εμείς το αγνοούσαμε η αδιαφορούσαμε.

Αν πάντως στο μέλλον βρεθεί ένα ανταλλακτήριο στο οποίο οι πάμπτωχοι ζωντανοί θα αλλάζουν τη θέση τους με πάμπλουτους νεκρούς η τα πάμπτωχα και ξυπόλητα δεκάχρονα θα αλλάζουν τη θέση τους με τα πλούσια γηρατειά τότε θα υποχρεωθούμε να αναθεωρήσουμε τα παραπάνω γιατί απλά θα αφορούν το παρελθόν.

Last Updated on Thursday, 15 November 2018 01:34
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 35